Skip to main content

Ode to Lebanon





How can I be so unfeeling
How can I be so insensitive
When I am just near
Yet, I haven’t noticed your suffering
I even talked to you
I wonder if you hear me
When you are full of sadness
When you are full of pain

Then I noticed your coldness
Everyday you withdraw from me
You have lost the luster
And before my very eyes you wither away
Deaf to my pleas
Of coming back

Frantically, I brought you back
From where your spirit hide
To forever escape my scrutiny
To never feel abandoned and uncared
By a mere mortal like me…

My despair turned to anguish
You have given me many chances
Yet, I was reckless
Never learned my lessons
Now, you are just a limp
And withered body

A mummy of my old Lebanon.
Forgive me.

P.S.

I am still deluding myself in hoping
That one day you will smile again
A tiny flicker of leaf will sprout
From your wasted body
And like old times
You will smile at me

Patiently, I will wait…

10:12AM,
6 December 2010
Cotabato City


Labels:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Oda sa mga lumisan na kaibigan

Puso’y nanimdim Diyata’t mga kaibigan Sa mundo ng mga buhay Unti-unting lumisan Una,si Tatay Boning Di tunay na ama Subalit sa akin Nais maging… Pangalawa,si Manong Jun Katulad ni Tatay Boning Isang inspirasyon Sa mga katulad ko At marami pang iba Nais makibaka magkaroon Ng mundong masagana, Mapayapa at Malaya Ngayon, si Bai Helen Isang ina at asawa Iilang beses lamang nakasalamuha Ngunit naaninag ko na Katapatan, mababang kalooban At matiim na paniniwala sa kanyang maylikha Pinaubaya sa amin kanyang tahanan Naging pugad ng pagmamahalan at pundasyon Ng kanyang pamilya Kay ikli ng panahon Kayo ay naging bahagi ng buhay Parehong iginupo ng kanser Inyong mga katawang lupa Subalit kayo ay nanatiling matatag Hindi alintana sariling sakit Upang inyong mahal sa buhay Gabayan kahit sa gitna ng dalamhati Sa inyo,mga kaibigan Isang ma...
Post a Comment
Read more

Last Autumn Bloom

Woke up to a chilly morning As night and day seemed to tug at each other Peered through the frosty window pane There in the flickering light of autumn dawn A lone white rose is in bloom… 13 october 2010  Alkmar,Netherlands
3 comments
Read more

Masalay

Masalay,Ampatuan,Maguindanao Malaparaiso ka kung tingnan Napapalibutan ng luntiang kabundukan Datapwat kabahagi ka rin Ng lupaing ninuno ng mga tribung Teduray-Lambangian Napakalawak ng abot ng paningin Habang nakatayo sayong bulubundukin Tila hinihele sa mapang-akit na sayaw ng mga talahib At malamig na samyo ng hangin- Subalit noong Nobyembre 23,2009 Pinunit ang iyong katahimikan- Ng mga hiyaw at palahaw ng pagsusumamo Ng ratatat ng mga makapangyarihan na armas Ng mga saksak na tumatagos sa malambot na laman Na hatid pawang walang kasintinding sakit At kamatayan Katawan dito. Katawan doon. Ng mga peryodista,brodkaster,mamahayag,abogado, ina,ama,asawa,kapatid at anak Walang awang pinagtatapon. Ibinaon. Karumal-dumal na krimen Pilit pinagtakpan Ng mga buwitreng Nag-aastang panginoon Kaya- Paano ko titingnan Ang iyong kabundukan Na hindi marinig alingawngaw Kanilang mga hiyaw? Paano maibalik Dating kata...
Post a Comment
Read more