Skip to main content

Pag-iisang Dibdib


Tahimik ang gabi

Piping nangugusap
Bawat galaw ng mga dahon
Naglalambing sa dampi ng masuyong hangin
 
Dama patak ng hamog
Sa mga dahon ng punong-kahoy
Habang mahigpit na nakatiklop
Mga talutot ng bulaklak
Nakikinig,mabining sumasayaw
Kaulayaw ng hanging mapanghalina
 
Mukhang nahimbing ang daigdig
Mga alalahanin at pagkabalisa
Pansamantalang naipahinga
At kamalayan ay pumaalinlang
 
Nagtatagpo dalawang kaluluwa
Nagsanib puso at kamalayan
Ipinagdiwang pag-iisang dibdib
Pag-iisa ng mga kaluluwa
 
Sabay na naglawig
Nagpapalaot sa mga alon ng mga ala-ala
Unang pagtatagpo, unang pagsinta
Binabalikan mga yugto
nagluwal ng pagsasama
Nang pag-iisa
 
Saksi ang buwan
Mga bituin sa kalangitan
Ang mga panganorin
Nakikipagsaya, nakiisa
Maging ang ulan ay nagpaubaya
Buong gabi hinayaan buwan at mga tala
Magningning, kikislap ng kaysaya


May mga salitang namutawi sa mga labi
Subalit lalong marami yaong hindi nasasabi
Nasa kaloob-looban
Piping naramdaman
Nang dalawang pinag-iisang nilalang
 
Mga tugtog ng mga tambol
Huni ng mga plawta, ng kubing
Ng gitara
Ito ang musika
Na naghahatid kakaibang indayog
Sa bawat galaw, sa bawat sayaw
 
Bawat kumpas, bawat kilos
Sa saliw ng katutubong musika
Ay isang pagtanggap
Selebrasyon ng buhay
Ng pag-iisa
Ng pagsasama…
 
Pag-iisang itinakda ng panahon
Pagsasamang nakaukit sa mga pahina
Ng tala ng buhay
Bawat pagluwal
Sa bawat panahon at yugto ng buhay
Kaluluwa ay nabubuhay
Labels:

Comments

  1. AnonymousJuly 4, 2014 at 4:55 AM

    ngayon, tanaw ko ang iyong anino
    kagaya ng dati at mukhang mamalagi-
    aninong nakadikit sa lupa
    at kasabay sa mga paglalakbay...

    banayad na hanging humalik sa pisngi ng rupeke
    ang iyong pagdating- tahimik lang
    na dumaan- naghatid ng musika..

    palaging ma-iingat...

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Masalay

Masalay,Ampatuan,Maguindanao Malaparaiso ka kung tingnan Napapalibutan ng luntiang kabundukan Datapwat kabahagi ka rin Ng lupaing ninuno ng mga tribung Teduray-Lambangian Napakalawak ng abot ng paningin Habang nakatayo sayong bulubundukin Tila hinihele sa mapang-akit na sayaw ng mga talahib At malamig na samyo ng hangin- Subalit noong Nobyembre 23,2009 Pinunit ang iyong katahimikan- Ng mga hiyaw at palahaw ng pagsusumamo Ng ratatat ng mga makapangyarihan na armas Ng mga saksak na tumatagos sa malambot na laman Na hatid pawang walang kasintinding sakit At kamatayan Katawan dito. Katawan doon. Ng mga peryodista,brodkaster,mamahayag,abogado, ina,ama,asawa,kapatid at anak Walang awang pinagtatapon. Ibinaon. Karumal-dumal na krimen Pilit pinagtakpan Ng mga buwitreng Nag-aastang panginoon Kaya- Paano ko titingnan Ang iyong kabundukan Na hindi marinig alingawngaw Kanilang mga hiyaw? Paano maibalik Dating kata...
Post a Comment
Read more

Oda sa mga lumisan na kaibigan

Puso’y nanimdim Diyata’t mga kaibigan Sa mundo ng mga buhay Unti-unting lumisan Una,si Tatay Boning Di tunay na ama Subalit sa akin Nais maging… Pangalawa,si Manong Jun Katulad ni Tatay Boning Isang inspirasyon Sa mga katulad ko At marami pang iba Nais makibaka magkaroon Ng mundong masagana, Mapayapa at Malaya Ngayon, si Bai Helen Isang ina at asawa Iilang beses lamang nakasalamuha Ngunit naaninag ko na Katapatan, mababang kalooban At matiim na paniniwala sa kanyang maylikha Pinaubaya sa amin kanyang tahanan Naging pugad ng pagmamahalan at pundasyon Ng kanyang pamilya Kay ikli ng panahon Kayo ay naging bahagi ng buhay Parehong iginupo ng kanser Inyong mga katawang lupa Subalit kayo ay nanatiling matatag Hindi alintana sariling sakit Upang inyong mahal sa buhay Gabayan kahit sa gitna ng dalamhati Sa inyo,mga kaibigan Isang ma...
Post a Comment
Read more

Ode to a Comrade 2

You set the path, not only for me But for many of us, My steps were tentative Unsure how to proceed. You led us gently, Giving a little prod if need be. I was one of the impulsive ones, Yet, you managed to make us tow the line Through soft but firm reminders. Together we climbed mountains, Carefully threading treacherous trails. Crowing our triumphed upon reaching the top Though our happiness was short-lived, As we took the degradation around us. Some nights we would sat down in circle with others, Either sharing our poetry, Or simply basking in the glow Of the flickering bonfire And warmth of friendship With kindred souls gathered Under moonlit and starry skies Frolicking to the beat of “tam-tams” and “kubing” Which, even my timid self could not resist Far from our homes You introduced me To our many families In the midst of the poor, Who are far more richer in spirit They opened not only their homes But as well as their hearts In them, we found, ...
Post a Comment
Read more